Katja Schuurman en het eeuwige leven

Katja Schuurman wil eeuwig leven. Ze wil niet ouder worden, en vindt sterven maar een 'onzinnig concept'. In een filmpje voor de Nationale Wetenschapsagenda vraagt ze de wetenschap om een oplossing voor dit probleem. Ik vind het leuk dat Katja sterven een ‘concept’ noemt. Zo’n opmerking vind ik typisch voor taalfilosofen of boeddhisten, maar ik had Katja niet tot één van beide categorieën gerekend. Ik heb me vergist.

Katja krijgt antwoord van hoogleraar gerontologie Andrea Maier. Andrea vertelt over een nieuw Amerikaans onderzoek. Daaruit blijkt dat muizen door verwijdering van verouderingscellen jong kunnen blijven. Volgens haar is er daarom goeie hoop dat we weldra de stap naar onze eeuwige jeugd kunnen maken. Andrea lacht zo enthousiast dat ik haar bijna geloof. De eeuwige jeugd, waarom niet? 

Tegelijkertijd denk ik: als Oil of Olaz mij een jonge huid belooft geloof ik er niets van, maar als hoogleraar Maier mij een eeuwige jeugd belooft denk ik: ‘Zou zomaar kunnen.’ Uit deze reactie blijkt mijn geloof in de wetenschap dat volgens mij typisch is voor onze cultuur. In een hiernamaals geloven wij niet meer: dat concept is misschien niet onzinnig, maar veel te barok voor ons denken. 'De eeuwige jeugd via de wetenschap' , dat klinkt al een stuk beter! Zo leert Katja mij iets over onze cultuur, waarin onze hoop verschuift van een hiernamaals naar een hiernogmaals. Dank je wel!

Walter